อนุสาวรีย์แห่งความดี

                                เมื่อครั้งสงครามหาเอเชียบูรพา  ในปี  ค.ศ.  1941  ญี่ปุ่นได้ส่งกองทหารเข้าสู่ประเทศไทย  และสามารถจับทหารของฝ่ายสัมพันธมิตรเป็นเชลยศึกจำนวนมาก

                                จังหวัดอุบลราชธานี  เป็นพื้นที่หนึ่งที่ญี่ปุ่นได้ใช้เป็นสถานที่กักกันเชลยศึก  ทหารเชลยศึกซึ่งประ กอบไปด้วยชาวออสเตรเลีย  นิวซีแลนด์  อังกฤษ  ฝรั่งเศส  ฯลฯ  เหล่านี้ต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส  เป็นที่น่าเวทนาต่อชาวอุบลราชธานีที่ได้พบเห็นเป็นอย่างมาก  ด้วยความเป็นคนมีจิตเมตตาสงสาร  จึงได้พากันนำเอาอาหาร  เครื่องนุ่งห่ม  มาให้เชลยศึกเหล่านี้เพื่อเป็นทาน  แต่ก็ได้รับการขัดขวางจากทหารญี่ปุ่น  และถึงขั้นทำร้ายเอา  แต่ชาวอุบลราชธานีก็ยังแอบนำอาหารและเครื่องใช้ให้แก่เชลยศึกเหล่านี้ด้วยความเมตตาอย่างไม่เกรงกลัวต่อภัยอันตรายใด ๆ ทั้งสิ้น

                                ด้วยความดีดังกล่าว  ภายหลังสงครามมหาเอเชียบูรพาสิ้นสุดลงเมื่อปี  ค.ศ.  1943  ทหารฝ่ายสัมพันธมิตรซึ่งเป็นเชลยศึกเหล่านี้ได้ถูกปลดปล่อยและได้ระลึกถึงคุณงามความดีของชาวอุบลราชธานีที่มีจิตเมตตากรุณาจึงได้พร้อมใจกันสร้างอนุสาวรีย์แห่งนี้ขึ้น  เพื่อเป็นที่ระลึกว่า  ครั้งหนึ่งในชีวิตพวกเขาได้เคยเป็นเชลยศึกอยู่ที่นี่  และได้รับความเมตตา  กรุณาจากชาวอุบลราชธานี  จนทำให้มีกำลังใจที่จะต่อสู้เพื่อให้มีชีวิตรอดต่อไปและพร้อมใจกันให้ นามอนุสาวรีย์แห่งนี้ว่า  “ อนุสาวรีย์แห่งความดี “
                               อนุสาวรีย์แห่งนี้ เดิม ตั้งอยู่มุมด้านทิศตะวันออกเฉียงใต้ ของทุ่งศรีเมือง (บริเวณใกล้กับ เวที คอนกรีต) และด้วยเหตุผลบางอย่างอันเกี่ยวกับการปรับปรุงสภาพพื้นที่ จึงได้ย้ายไปตั้งที่บริเวณมุมด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของสนามทุ่งศรีเมือง (ใกล้กับอนุสาวรีย์พระปทุม) และได้มีการประดับตกแต่งบริเวณโดยรอบให้สวยงาม เป็นที่พักผ่อนของชาวอุบลไปในตัว
                                  หลายท่านที่ได้ไปชม จะเห็นมีตัวอักษร ติดบนแท่งอนุสาวรีย์ว่า  Ex-p นั่นคือ อักษรย่อ ที่ย่อมาจาก Ex-prisoners  ( of   war ) ซึ่งมีความหมายว่า "อดีตทหารเชลยศึก" นั่นเอง และมีผู้แปลประวัติของอนุสาวรีย์แห่งนี้เป็นภาษาอังกฤษไว้ด้วย

Monument  of  Merit

                                During  the  Pacific  War  ( World  War  Two ) , Japan  sent  her  troops  into  Thailand  in  1941  and  held  many  Allied  soldiers  as  prisoners  of  war.

                                Ubonratchathani  was  the  holding  ground  for  these  captives  comprising  Austrasians , New  Zealanders , British , French , etc.  They  had  to  undergosevete   suffering , which  looked  very  sympathetic  to  the  local  people.  As   kind  Buddhists , they  brought  food  and  clothing  to  these  prisoners  of  war.  The  Thai  Samaritans , on  their  part ,  were  hindered  and , even  worse , were  attacked  by  the  occupying  Japanese.  However , the  Thais  still  did  this  secretly  and  were  not  afraid  of  any  risk.

                                When , in  1943  at  the  end  of  the  Pacific  War ,  these  ex-prisoners  of  war  were  set  free , they  still  remembered  the  inhabitants   merit  and  generosity.  Therefore ,  they  all  agreed  to  erect  a  monument  and  named  it    “The  Monument  of  Merit”

                                EXP       =             Ex-prisoners  ( of   war )    =             อดีตทหารเชลยศึก

วัดบูรพาราม

                                 ใคร ๆ ทั่วทั้งประเทศที่กราบไหว้อาจารย์ที่มีชื่อทางวิปัสสนา  อาทิเช่นหลวงปู่มั่น  อาจาโร  วัดป่าอุดมสมพร  จังหวัดสกลนคร  หลวงปู่ขาว  อนาลโย  วัดถ้ำกลองเพล  จังหวัดอุดรธานี  หลวงปู่ดุลย์  อุตตโส  วัดบูรพาราม  จังหวัดสุรินทร์  หลวงปู่แหวน  สุจินโน  วัดดอยแม่ปั๋ง  จังหวัดเชียงใหม่  อาจารย์ชา  สุภัทโธ  วัดหนองป่าพง  อำเภอวารินชำราบ  จังหวัดอุบลราชธานี  และหลวงปู่โทน  วัดบ้านสะพือ  อำเภอตระการพืชผล  จังหวัดอุบลราชธานี  ซึ่งหลวงปู่ที่ได้กล่าวนามมาทั้งหมดนี้  ล้วนแต่เป็นลูกศิษย์ของพระอาจารย์มั่น  ภูริทัตตเถระ  วัดป่าสุทธาวาส  จังหวัดสกลนคร  ซึ่งอาจารย์มั่นหรือที่เรียกโดยทั่วไปว่าหลวงปู่มั่น  ท่านนี้  เป็นชาวอุบล ฯ  และเป็นศิษย์ของพระอุปัชฌาย์สีทา  ชยเสโน  ผู้สร้างวัดบูรพาราม  ตำบลในเมือง  อำเภอเมือง  จังหวัดอุบลราชธานี  เมื่อ  พ.ศ.  2439  ในสมัยพระเจ้าน้องยาเธอกรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์  เป็นข้าหลวงใหญ่มณฑลอุบลราชธานีในครั้งนั้น
                                 พระอาจารย์สีทา  ท่านนี้  มีลูกศิษย์ที่มีชื่อเสียงอยู่  4  องค์  ได้แก่  อาจารย์เสาร์  กันตสีโล  วัดบูรพาราม  จังหวัดอุบลราชธานี  อาจารย์มั่น  ภูริทัตตเถระ  วัดป่าสุทธาวาส  อาจารย์สิงห์  ขันตยาคโม  วัดสารวัน  จังหวัดนครราชสีมา  และอาจารย์ลี  ธัมมธโร  วัดอโสการาม  จังหวัดสมุทรปราการ  อาจารย์ทุกองค์ที่เป็นลูกศิษย์ของพระอุปัชฌาย์สีทาล้วนแต่เป็นชาวจังหวัดอุบลราชธานีทั้งสิ้น  แต่แยกย้ายกันไปอบรมสั่งสอนศิษย์ทั่วประเทศ  ซึ่งในปัจจุบันนี้  ได้มีรูปหล่อโลหะเป็นรูปเหมือนเท่ากับองค์จริงของพระอาจารย์ทั้ง  5  ประดิษฐานอยู่ในพระอุโบสถ  วัดบูรพาราม  อำเภอเมือง  จังหวัดอุบลราชธานี
                                 รูปหล่อโลหะของพระอาจารย์ทั้ง  5  คือ  พระอาจารย์สีทา  อาจารย์เสาร์  อาจารย์มั่น  อาจารย์สิงห์  และอาจารย์ลี   สร้างขึ้นเมื่อสมัยปลายสงครามอินโดจีน  โดยกรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์  ข้าหลวงในสมัยนั้นเป็นผู้ริเริ่ม  โดยรวบรวมเอาหินจากแก่งต่าง ๆ ในแม่น้ำมูล  แม่น้ำโขง  ส่งไปให้ช่างฝีมือหล่อที่จังหวัดระยองแล้วส่งไปตรวจความถูกต้องเรียบร้อยที่กรมศาสนา  จึงส่งมาประดิษฐานที่วัดบูรพารามเมื่อประมาณ  พ.ศ.  2491   ( ข้อมูลบางส่วนได้จากคำบอกเล่าของคุณพ่อบุญยืน  ณ. อุบล  คนเก่าแก่ผู้ดูแลวัด )

วัดทุ่งศรีเมือง  กับหอไตรโบราณ

                                 หอไตร  เป็นชื่อย่อจากหอพระไตรปิฏก  เป็นเสนาสนะที่ปลูกสร้างขึ้นเพื่อเก็บรักษาพระไตรปิฎก  หอไตรวัดทุ่งศรีเมือง  เป็นโบราณสถานที่มีศิลปสวยงามมาก  ตั้งอยู่กลางสระน้ำกลางวัด  มีลักษณะเป็นศิลปประสม  คือ เป็นศิลปนครเวียงจันทน์ประสมกับนครร่างกุ้งและศิลปไทยภาคกลาง  มีหลังคา  5  ชั้นลดหลั่นกันลงมาเป็นลำดับ  สร้างโดยพระเถระจากนครเวียงจันทน์องค์หนึ่งชื่อว่า  ญาคูช่างสร้างในสมัยที่วัดทุ่งศรีเมืองยังใช้ชื่อเดิมอยู่  คือวัดป่าแก้วมณีวัน  โดยอยู่ในความควบคุมของท่านเจ้าคุณพระ อริยวงศาจารย์  ( สุ้ย )  เจ้าคณะเมืองอุบลราชธานีและเจ้าอาวาสวัดทุ่งศรีเมืองในสมัยนั้น  โดยสร้างขึ้นกลางสระน้ำที่มีชื่อว่าสระหอไตร  ทั้งนี้เพื่อป้องกันความเสียหายที่อาจเกิดจากมดปลวก  ที่จะทำลายพระไตรปิฏกได้เนื่องจากเป็นหอไตรที่สร้างมาเป็นเวลานาน  กรมศิลปากรจึงได้มาช่วยบูรณส่วนโครงสร้างบางส่วนให้มั่นคงแข็งแรง  เมื่อ  พ.ศ.  2517  และได้ช่วยซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอบางส่วนอีกหลายครั้ง  วัดทุ่งศรีเมืองนอกจากจะมีหอไตรแล้ว  ยังมีพระพุทธบาทจำลองอยู่ในหอพระพุทธบาท  ไว้ให้สักการะบูชาอีกด้วย.